Sprawiedliwy Handel w praktyce

Sfairtrejduj swój dom

Zbigniew Szalbot — Tue, 02 Mar 2010 22:36:38 +0000

Taki tytuł to koszmar – zdajemy sobie z tego sprawę (można było przecież napisać “Fair Trade w moim domu”), ale pomysł na jaki wpadli Amerykanie bardzo nam się podoba. Chodzi o konkurs Fairtrade your Home, w którym mogą wziąć udział mieszkańcy USA. Do wygrania są lody, kosmetyki, cukier, słodkości i książki – oczywiście wszystko Fair Trade. Co trzeba zrobić, aby wygrać nagrody? W dobie portali społecznościowych nie jest to nic specjalnie oryginalnego. Wystarczy wziąć udział w jednej z kategorii konkursowych:

Najwięcej produktów Sprawiedliwego Handlu w domu
Najpiękniejszy posiłek z produktów Sprawiedliwego Handlu
Najzabawniejsze wykorzystanie towarów Sprawiedliwego Handlu w domu

Następnie należy uwiecznić aparatem swoje wysiłki na rzecz sprawiedliwości, zalogować się na specjalną stronę na Facebooku, opublikować zdjęcia i… czekać na ogłoszenie wyników konkursu. Proste, miłe i sympatyczne.

Źródło: Fair Trade Resource Network

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Fair Trade, Fair Trade, Pomysły/Materiały, Sprawiedliwy handel, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Produkty Fair Trade w sklepie Eko Smak w Toruniu

Zbigniew Szalbot — Sat, 27 Feb 2010 18:05:42 +0000

W Toruniu pojawił się kolejny sklep, w którym znalazła się również oferta produktów Sprawiedliwego Handlu.

Sklep mieści się on w zabytkowej, gotyckiej baszcie znajdującej się w centrum toruńskiej starówki. Oferta sklepu skierowana jest do osób dla których zdrowe odżywianie jest ważnym elementem codziennego życia. W sklepie “EKOSMAK” sprzedawane mają być tylko produkty wegańskie, czyli nie posiadające w składzie produktów pochodzenia zwierzęcego (idealne dla ludzi nie tolerujących laktozy) plus produkty Fair Trade. Zapraszamy!

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Fair Trade, Fair Trade, Sprawiedliwy handel, Toruń, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Czy sprawiedliwy handel jest sprawiedliwy?

Zbigniew Szalbot — Wed, 24 Feb 2010 18:30:01 +0000

Forum Odpowiedzialnego Biznesu zaprasza na spotkanie z cyklu „Rozmowy o odpowiedzialnym biznesie”, zatytułowane: “Czy sprawiedliwy handel jest sprawiedliwy?”.

Ekspertami dyskusji będą:

Beata Adamczyk, Ministerstwo Gospodarki
Justyna Szambelan, Koalicja Sprawiedliwego Handlu
Tadeusz Makulski, Polskie Stowarzyszenie Sprawiedliwego Handlu „Trzeci Świat i My”
Jacek Spendel, Instytut Globalizacji
Przedstawiciel/ka PKN Orlen

Moderator: Adam Leszczyński, Gazeta Wyborcza

Dyskusja będzie dotyczyć praktyki Sprawiedliwego Handlu w Polsce.

Termin: 09.03.2010 (wtorek), godz. 15.00-17.00

Miejsce: Centrum Kultury Nowy Wspaniały Świat, Warszawa ul. Nowy Świat 63

Patronat medialny nad wydarzeniem objęła Krytyka Polityczna.

Udział jest bezpłatny po potwierdzeniu obecności na adres biuro@fob.org.pl do dnia 5. marca.

Źródło: Forum Odpowiedzialnego Biznesu

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Fair Trade, Sprawiedliwy handel, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Punkty handlowe i gastronomiczne w Miastach Sprawiedliwego Handlu

Zbigniew Szalbot — Sat, 20 Feb 2010 13:00:06 +0000

Miasta Sprawiedliwego Handlu to miejsca, gdzie jest głośno o idei Fair Trade oraz gdzie można nabyć produkty Sprawiedliwego Handlu. Dla wygody tych, którzy zastanawiają się ile “sprawiedliwych” punktów powinno znaleźć w ich miejscowości prezentujemy poniższą tabelę. Tabela przedstawia wymaganą liczbę punktów handlowych, gdzie sprzedawane są produkty Fair Trade oraz punktów gastronomicznych, gdzie serwuje się np. kawę lub herbatę Sprawiedliwego Handlu.

Populacja	Punkty handlowe	Punkty gastronomiczne
< 2 500	1	1
2 500 – 5 000	2	1
5 000 – 7 500	3	2
7 500 – 20 000	4	2
20 000 – 25 000	5	3
25 000 – 30 000	6	3
30 000 – 35 000	7	4
35 000 – 40 000	8	4
40 000 – 45 000	9	5
45 000 – 50 000	10	5
50 000 – 55 000	11	6
55 000 – 60 000	12	6
60 000 – 65 000	13	7
65 000 – 70 000	14	7
70 000 – 75 000	15	8
75 000 – 80 000	16	8
80 000 – 85 000	17	9
85 000 – 90 000	18	9
90 000 – 95 000	19	10
95 000 – 100 000	20	10
100 000 – 110 000	21	11
110 000 – 120 000	22	11
120 000 – 130 000	23	12
130 000 – 140 000	24	12
140 000 – 150 000	25	13
150 000 – 160 000	26	13
160 000 – 170 000	27	14
170 000 – 180 000	28	14
180 000 – 190 000	29	15
190 000 – 200 000	30	15

Dalsze obliczenia dla większych miast należy prowadzić w taki sposób, że na każde kolejne 20 tys. mieszkańców muszą przypadać dwa dodatkowe punkty handlowe oraz jeden punkt gastronomiczny.

Warto dodać, że kryteria ilościowe to tylko jeden z kilku wymogów, które należy spełnić, aby dana miejscowość otrzymała status Miasta Sprawiedliwego Handlu. Można o nich poczytać tutaj i tutaj.

Opracowano na podstawie brytyjskich kryteriów dla Miast Sprawiedliwego Handlu (ang. Fairtrade Towns).

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Fair Trade, Miasta, Miasta Sprawiedliwego Handlu Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Odpowiedź na krytykę ze strony Centrum im. A. Smitha

Krzysztof Kamieniak — Thu, 18 Feb 2010 15:35:09 +0000

Jakiś czas temu brytyjskie Centrum im. Adama Smitha opublikowało raport, w którym otwarcie krytykuje idee Sprawiedliwego Handlu, twierdząc, że jest to system, który „wyrządza więcej szkody niż pożytku”. Niestety oprócz słów krytyki autorzy raportu nie mają żadnego pomysłu na pomoc 2 miliardom osób na świecie inaczej niż poprzez „niewidzialną rękę wolnego rynku”. Uważamy, że krytyka w dużej mierze jest chybiona, dlatego poniżej publikujemy oświadczenie Fairtrade Foundation, będące odpowiedzią na część zarzutów wysuwanych przez Centrum im. Adama Smitha.

Etyczne zakupy © Fairtrade Foundation

Powszechnie wiadomo, że obecny system handlu światowego jest niesprawiedliwy. Dwa miliardy osób na świecie, pomimo swej ciężkiej pracy, musi przeżyć za mniej niż 2 dolary dziennie. Brytyjscy konsumenci mają szansę przyczynić się do walki z tą niesprawiedliwością, wybierając produkty oznaczone logo Fairtrade podczas swych zakupów. Biorąc pod uwagę, że nikt nie jest zmuszany ani do tego, by dołączyć do organizacji producentów objętych systemem Fairtrade, ani do kupowania produktów oznaczonych tym logo, wydawałoby się, że zwolennicy wolnego rynku, tacy jak ekonomiści z Adam Smith Institute, powinni z aprobatą zareagować na przychylne przyjcie produktów z logo Fairtrade na półkach sklepowych przez brytyjskich konsumentów (w samym 2007 r. brytyjscy konsumenci wydali na te produkty około pół miliarda funtów¹). Jednak twórcy raportu z Adam Smith Institute ślepo opierają swą krytykę na sztywnych dogmatach ekonomicznych oraz nieaktualnych informacjach, nie oferując żadnej konstruktywnej propozycji odnośnie tego, jak osiągnąć rozwój ekonomiczny poza sugestią, że „rynek wszystko załatwi”.

Poniżej przedstawiamy listę wybranych zarzutów zawartych w raporcie Adam Smith Institute, wraz z naszym komentarzem:

Producenci certyfikowani w ramach Fairtrade czerpią korzyści kosztem innych producentów, pozostających poza tym systemem. Autorzy raportu nie przywołują dowodów na poparcie powyższej tezy poza wypowiedziami dwóch ekonomistów, którzy ograniczają się do stwierdzenia, że „tak musi być, ponieważ teoria wolnego rynku tak mówi”. W rzeczywistości, rolnicy uczestniczący w systemie Fairtrade często zaznaczają, że ich spółdzielnie po raz pierwszy wprowadzają konkurencję na rynku kawy, zmuszając lokalnych kupców do zaoferowania rolnikom wyższych cen za uprawianą przez nich kawę.
System Fairtrade pomaga rolnikom z Meksyku (kraju względnie bogatego), natomiast ignoruje się ciężki los rolników z krajów bardzo ubogich, takich jak Etiopia. Pomijając fakt, że meksykański region Chiapas, w którym uprawia się kawę, jest jednym z najbiedniejszych regionów Ameryki Środkowej, każdy kto widział film „Black Gold” ² wie, że poprzez współpracę z osobami takimi jak Tadesse Meskela z Oromia Co-operative Union, system Fairtrade pomaga także tysiącom drobnych rolników z Etiopii.
Fairtrade utrzymuje ludzi w ich dotychczasowym ubóstwie zamiast umożliwić im zdobycie nowych źródeł zarobku. Twórcy raportu kolejny raz ignorują słowa setek producentów z krajów rozwijających się, którzy wyraźnie zaznaczają, że stabilność i bezpieczeństwo osiągnięte dzięki uczestnictwie w systemie Fairtrade umożliwiają im dokonywanie inwestycji w nowe obszary działalności, co w innym wypadku byłoby zbyt ryzykownym posunięciem.
Konsumenci mają obecnie możliwość wyboru systemów etycznych konkurencyjnych w stosunku do systemu Fairtrade (np. „Rainforest Alliance” czy „UTZ certified” – przyp. tłumacz). Wiele z tych systemów etycznych jest promowanych przez Adam Smith Institute właśnie dlatego, że nie próbują one ingerować w wolny rynek. Fairtrade pozostaje jednak unikalnym rozwiązaniem ponieważ gwarantuje rolnikom stałą cenę, pokrywającą koszty zrównoważonej uprawy, premię na inwestycje w projekty społeczne, a także wsparcie dla organizacji zrzeszających drobnych rolników, dzięki czemu mogą oni skutecznie konkurować na globalnym rynku. Właśnie dlatego organizacje charytatywne takie jak CAFOD, Christian Aid i Oxfam ³, posiadające kilkudziesięcioletnie doświadczenie w walce z ubóstwem w krajach rozwijających się, wspierają system Fairtrade jako model rozwoju ubogich regionów świata w oparciu o handel.

Nie kwestionujemy tego, że właściwie zarządzany wolny rynek, na którym konkurują partnerzy o podobnej sile ekonomicznej, może być motorem rozwoju gospodarczego. Jednak twierdzenie, że wolny rynek jest jedynym sposobem skutecznej walki z ubóstwem jest nonsensem w świecie skrajnych nierówności, w którym żyjemy. Ci z nas, którzy mieli okazję na własne oczy zobaczyć korzyści, jakie uczestnictwo w systemie Fairtrade niesie ubogim społecznościom z krajów rozwijających się nie dadzą się przekonać uporczywie powtarzanym i upraszczającym rzeczywistość teoriom ekonomicznym. Podczas trwającej do 9 marca imprezy Fairtrade Fortnight mieszkańcy Wielkiej Brytanii będą mieli okazję bezpośrednio porozmawiać z rolnikami i pracownikami z krajów rozwijających się i dowiedzieć się, jakie korzyści przynosi ich społecznościom certyfikacja w ramach Fairtrade. Cieszymy się, że możemy polegać na zdrowym rozsądku brytyjskich konsumentów, którzy sami potrafią ocenić wartość tego typu dowodów i podjąć decyzję, czy chcą wspierać Fairtrade, czy nie.

1. Szacowana wartość detalicznej sprzedaży produktów oznaczonych logo Fairtrade osiągnęła w 2007 r. poziom 493 milionów funtów, co stanowiło 81 proc. wzrost w stosunku do 2006 r. Trzy na pięć osób w Wielkiej Brytanii rozpoznaje obecnie znak certyfikacyjny Fairtrade (TNS Omnimas 2007), a dziewięć na dziesięć osób słyszało o Fairtrade (OC&C 2007).

2. Film „Black Gold” można obejrzeć w kinach w różnych częściach Wielkiej Brytanii podczas imprezy Fairtrade Fortnight. Więcej informacji na temat tego filmu można znaleźć także na stronie www.blackgoldmovie.com.

3. The Fairtrade Foundation została założona w 1992 r. przez CAFOD, Christian Aid, Oxfam, Traidcraft oraz World Development Movement, a następnie do jej udziałowców dołączyła National Federation of Women’s Institutes. Do organizacji członkowskich The Fairtrade Foundation należą obecnie m.in. Banana Link, Methodist Relief and Development Fund, Nicaragua Solidarity Campaign, People & Planet, SCIAF, Shared Interest Foundation, Soroptimist International, Tearfund oraz The United Reformed Church.

Źródło: Fairtrade Foundation
Tłumaczenie: Krzysztof Kamieniak

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Centrum im. Adama Smitha, Fair Trade, Opinie, Sprawiedliwy handel, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Wietnam w nieco innym ujęciu

Krzysztof Kamieniak — Thu, 18 Feb 2010 00:07:23 +0000

Po ponadgodzinnej podróży motorem poprzez górzyste tereny południowego Wietnamu w końcu docieramy do wsi Nam Lanh, zamieszkanej przez ludność Dzao. Jest marzec 2008 r., otacza nas chłodne powietrze, a rozpościerający się przed nami widok oraz spokój emanujący z tego miejsca zapierają dech w piersiach. I chociaż ślady modernizacji Wietnamu możemy dostrzec praktycznie na każdym kroku, mieszkańcom wsi udało się zachować tradycyjny styl życia oraz dawne obyczaje.

Mieszkańcy wsi Nam Lanh uprawiają ryż i zioła oraz hodują kurczaki dla własnych potrzeb. Rok 2005 przyniósł im nową nadzieję na polepszenie warunków życia – mieszkańcy wsi rozpoczęli eksport dzikiej herbaty do krajów europejskich. Celem tej działalność jest zwiększenie ich dochodów, dzięki czemu będą mogli pozostać na zamieszkanych obecnie ziemiach i nadal kultywować tradycyjny styl życia.

Sprzedaż na rynki Sprawiedliwego Handlu

Rozpoczęcie sprzedaży herbaty na warunkach Sprawiedliwego Handlu umożliwiło mieszkańcom wsi Nam Lanh osiągnięcie wyższych dochodów, a dzięki temu poprawę stopy życiowej. Sprawiedliwy Handel przyniósł im także dodatkowe środki pieniężne w postaci premii Fairtrade, którą mieszkańcy wsi przeznaczyli na budowę lokalnej szkoły.

Duże znaczenie premii dla mieszkańców Nam Lanh podkreśla Ban Thua Chieu, prezes spółdzielni herbacianej w regionie:

– Ponieważ mamy ograniczone zdolności produkcyjne i dotychczas sprzedawaliśmy tylko niewielką część naszej herbaty na warunkach Sprawiedliwego Handlu, środki uzyskane przez nas z tytułu premii Fairtrade są nadal nieznaczne. Jednak nawet ta niewielka kwota pozwoliła nam na realizację dużego projektu inwestycyjnego.

Mieszkańcy wsi są właśnie w trakcie budowy murowanej szkoły, w której uczyć się będzie ponad czterdzieścioro dzieci ze wsi. Obecnie we wsi znajdują się dwie szkoły – nowa, w murowanym budynku i stara, znajdująca się w drewnianej chacie. Dzięki środkom uzyskanym z premii Fairtrade mieszkańcy Nam Lanh wybudują drugą murowaną szkołę, która nie tylko poprawi warunki nauczania, ale będzie stanowić wsparcie dla rodzin uczniów. Rodzice dzieci spędzają bowiem wiele godzin dziennie poza domem, zajmując się uprawą półdzikich roślin w górach. Podczas swej nieobecności chcą mieć pewność, że ich dzieci są pod właściwą opieką i są bezpieczne.

Mieszkańcy wsi planują już następny projekt, który sfinansują z kolejnej premii Fairtrade. Wyraźnie widać, że droga prowadząca do wsi wymaga remontu. Jeśli uda się zwiększyć sprzedaż herbaty na warunkach Sprawiedliwego Handlu, będzie można myśleć o remoncie drogi.

– Co trzy miesiące spotykamy się w domu władz wsi, żeby zdecydować, na co przeznaczyć środki z premii Fairtrade. Przedstawiciele wszystkich wsi wspólnie dyskutują o planowanych projektach – dodaje pan Chieu.

Źródło: Fairtrade Labelling Organizations International
Tłumaczenie: Krzysztof Kamieniak
Zdjęcie: © Didier Gentilhomme; www.fairtrade.net

Dziękujemy Krzysztofowi Kamieniakowi za udostępnienie tego tłumaczenia!

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Drobni rolnicy, Fair Trade, Herbata Sprawiedliwego Handlu, Producenci, Sprawiedliwy handel, Wiadomości, Wietnam Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Gorzki smak czekolady

Krzysztof Rączkowiak — Wed, 10 Feb 2010 23:10:08 +0000

Zbliżające się Święto Zakochanych skłania do rozmyślań na wiele tematów: przypominamy sobie początki związku, szczegółowo planujemy jedyną i niepowtarzalną walentynkową randkę, głowimy się nad wyborem prezentu, który najpełniej odzwierciedli głębię naszych uczuć. Nieodłącznym elementem tego szaleństwa są również czekoladki. Wydatki na wyroby czekoladowe w okolicach 14. lutego sięgają setek milionów dolarów. Ta zawrotna kwota każe nam zastanowić się nad jeszcze jednym, tym razem gorzkim, aspektem rynku wyrobów czekoladowych, jakim jest niewolnicza praca dzieci.

Niewolnicza praca dzieci stanowi integralną część przemysłu kakaowego. W 2001 roku podjęto zobowiązania mające na celu rozwiązanie problemu niewolnictwa i wykorzystywania dzieci do pracy przy produkcji kakao, jednak na zapewnieniach i deklaracjach się skończyło. Nierozwiązany problem sprawia, że nawet najsłodsza czekolada smakuje gorzko. Według szacunkowych danych opublikowanych w raporcie sporządzonym przez amerykański Departament Stanu, w regionie Zachodniej Afryki, skąd pochodzi około 70% światowego kakao, do pracy w polu zmuszanych jest kilkaset tysięcy dzieci, z których najmłodsze maluchy mają 5 lat. Zmuszane do wykonywania najgorszych prac, oczyszczają pola pod uprawę kakao, wykonują opryski pestycydami i dźwigają ciężkie worki z plonami do miejsc zbiórki.

I gdzie się podziała beztroska słodycz?

Istnieje jednak sposób na to, by uczynić zadość czekoladowej tradycji walentynkowej bez ryzyka przedłużania koszmaru dzieci-niewolników. Mowa oczywiście o systemie certyfikacji Sprawiedliwego Handlu.

System ten pozwala mieć pewność, że producenci kakao przestrzegają rygorystycznych standardów dotyczących poszanowania środowiska naturalnego i praw pracowników, wykluczając tym samym wykorzystywanie do pracy dzieci. Ponadto farmerzy otrzymują gwarancję sprawiedliwej ceny skupu swoich plonów, dzięki czemu są w stanie nie tylko pokryć koszty produkcji, łącznie z kosztami pracy, lecz również zaopatrzyć się w artykuły pierwszej potrzeby, o których w warunkach nieskrępowanego działania rynku mogliby tylko pomarzyć.

Decydując się na zakup dowodu miłości w postaci na przykład czekoladek lub biżuterii, warto zapoznać się z ofertą lokalnego sklepu z produktami Fair Trade lub sklepu internetowego. Do czekolady idealnie pasować będzie butelka wina z certyfikatem Sprawiedliwego Handlu (ich pojawienie się w Polsce jest tylko kwestią czasu). I oczywiście kwiaty, również Fair Trade. Najlepszym jednak czekoladowym prezentem walentynkowym jest tygodniowa podróż na Dominikanę, gdzie na własne oczy można zobaczyć, jak wygląda życie rolników uprawiających kakao, którzy zdecydowali się skorzystać z oferty Sprawiedliwego Handlu. Dla każdego prawdziwego miłośnika czekolady może to być przygoda życia. Do upominków Sprawiedliwego Handlu często dołączony jest opis spółdzielni pracowniczej, która odgrywa swoją rolę w jego produkcji. Taki poruszający prezent z pewnością podbije serce Twojej Walentynki. Więcej informacji na ten temat znaleźć można na www.globalexchange.org/cocoa.

Na tym jednak rola konsumentów w walce o zaprzestanie wykorzystywania i niewolniczej pracy dzieci oraz sprawiedliwe ceny zbytu dla rolników i producentów się nie kończy. Osoby prywatne, szkoły, parafie i inne wspólnoty powinny przyczyniać się do popularyzowania idei Sprawiedliwego Handlu, czego przykłady docierają do nas zza Wielkiej Wody. Z okazji Dnia Zakochanych w amerykańskich szkołach zorganizowana zostanie zakrojona na szeroką skalę akcja edukacyjna, której celem jest przekazywanie uczniom wiedzy na temat Sprawiedliwego Handlu.

Skoro mowa o prezentach, warto zwrócić uwagę na kolejny popularny (choć zdecydowanie bardziej kosztowny) prezent walentynkowy. Określenie „krwawe diamenty” mówi chyba samo za siebie. Większość światowego wydobycia tych szlachetnych kamieni skoncentrowana jest w krajach ogarniętych krwawymi konfliktami. Zyski ze sprzedaży diamentów w dużej części zasilają rynek handlu bronią, a kontrolujące przemysł diamentowy brutalne grupy przestępcze traktują przymusową pracę i przemoc jako sprawdzone strategie ekonomiczne.

Czy wobec tego jedynym bezpiecznym wyborem walentynkowego dowodu miłości jest zakup kwiatka? Niestety, nie. Wiele przedsiębiorstw trudniących się produkcją kwiatów, zwłaszcza tych, które działają na terenie Afryki lub Ameryki Łacińskiej, wypłaca zatrudnionym robotnikom pensje poniżej poziomu egzystencji, narażając ich przy tym na szkodliwy wpływ używanych do produkcji substancji chemicznych. Jednocześnie zatrudnieni w takich przedsiębiorstwach robotnicy nie mają możliwości tworzenia związków zawodowych, które mogłyby podjąć walkę o zagwarantowanie przestrzegania swoich praw.

Święto Zakochanych powinno kojarzyć się ze słodyczą. Wspierając ruch Sprawiedliwego Handlu w walce z wykorzystywaniem niewolniczej pracy dzieci i stosowaniem nieuczciwych praktyk wobec robotników, każdy z nas może przyczynić się do zlikwidowania nutki goryczy w smaku walentynkowych czekoladek.

Źródło: Global Exchange
Opracowanie: Krzysztof Rączkowiak

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Czekolada Fair Trade, Czekolada Sprawiedliwego Handlu, Fair Trade, Kwiaty Sprawiedliwego Handlu, Pomysły/Materiały, Sprawiedliwy handel, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Sprawa jest rozwojowa – konkurs PAH

Zbigniew Szalbot — Tue, 09 Feb 2010 23:26:01 +0000

Informacja, która powinna zainteresować studentów. Polska Akcja Humanitarna ogłasza konkurs na najlepszą pracę magisterską i licencjacką o tematyce “rozwojowej”.

Prace, obronione w latach 2008-2010 (do marca 2010), powinny poruszać następującą tematykę:

Wzajemne powiązania ekonomiczne i społeczne pomiędzy krajami bogatej Północy (w tym Polski) i krajami rozwijającymi się obejmujące zmiany klimatu, migracje, suwerenność żywnościową, handel międzynarodowy, bezpieczeństwo, rynek pracy, kryzys finansowy, prawa człowieka etc.
Międzynarodowa współpraca na rzecz rozwoju, role poszczególnych aktorów (instytucji, społeczeństwa obywatelskiego, organizacji międzynarodowych, międzynarodowych korporacji, wojska, mediów etc.) w stymulowaniu procesu rozwoju w krajach rozwijających się, wpływ polityki międzynarodowej na rozwój.
Obraz krajów rozwijających się w mediach, stereotypy i uprzedzenia dotyczące krajów globalnego Południa, świadomość i wrażliwość społeczna dotycząca sytuacji mieszkanców krajów rozwijających się.

Więcej informacji można znaleźć na www.ubostwo.pl.

Źródło: Polska Akcja Humanitarna

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Do dzieła, Konkurs, PAH Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Gdańsk w WFTO

Zbigniew Szalbot — Tue, 09 Feb 2010 23:06:18 +0000

Polskie Stowarzyszenie Sprawiedliwego Handlu “Trzeci Świat i My” z siedzibą w Gdańsku zostało właśnie przyjęte do Światowej Organizacji Sprawiedliwego Handlu (WFTO). Korzystając z okazji, składamy serdeczne gratulacje! Więcej informacji na temat WFTO wkrótce.

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Fair Trade, Gdańsk, Sprawiedliwy handel, WFTO, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):

Kasinthula Cane Growers, czyli o trzcinie cukrowej z Malawi

Zbigniew Szalbot — Fri, 29 Jan 2010 14:10:16 +0000

Położony na południu Malawi region Chikwawa jest jednym z najbiedniejszych obszarów w Afryce Południowej. Występujące na tym terenie długotrwałe susze nierzadko powodują głód, a padające dwa razy w ciągu roku deszcze często wywołują powodzie. Większość rodzin utrzymuje się z upraw na spalonej słońcem ziemi lub pracy na pobliskich plantacjach trzciny cukrowej. To właśnie tutaj grupa drobnych rolników realizuje przedsięwzięcie o nazwie Kasinthula Cane Growers (KCG).

Spółdzielnia KCG jest owocem projektu zainicjowanego w 1996 roku przez komercyjną cukrownię oraz państwową Spółkę Cukrową. Celem projektu było przekształcenie terenu właściwie pozbawionego działalności gospodarczej w zagłębie produkcji trzciny cukrowej. Dzięki temu, cukrownia mogłaby liczyć na zwiększone dostawy surowca, a rolnicy produkujący cukier na własne potrzeby zyskaliby nowe źródło dochodów (wcześniej drobni właściciele ziemi z trudnością produkowali dość żywności, aby wyżywić swe rodziny).

Trudny początek, obiecujące perspektywy

Od samego początku podstawowym problemem przedsięwzięcia było ogromne i ciągle narastające zadłużenie. Cukrownia zaciągnęła bowiem w zagranicznych instytucjach finansowych wysoki kredyt na sfinansowanie budowy systemu nawadniania i przygotowania gruntów pod uprawę trzciny cukrowej. Jednak wysokość zobowiązania wzrosła kilkakrotnie kiedy lokalna waluta uległa dramatycznemu osłabieniu wobec amerykańskiego dolara, a stopa oprocentowania osiągnęła błyskawicznie niebotyczny poziom 40 proc.

Okazało się, że spłata zaciągniętego przez cukrownię długu ciążyła na spółdzielni KCG oraz jej 282 członkach, jako na właścicielach gruntów. Z dnia na dzień spółdzielnia znalazła się w poważnych tarapatach finansowych.

Przychody z pierwszego zbioru nie pokryły nawet części odsetkowej spłacanego kredytu. Jednak dzięki odpowiedniemu zarządzaniu i wsparciu od rządu, spółdzielnia KCG od tej pory rozpoczęła mozolnie spłacać zadłużenie. Mimo że hodowcy nadal są dalecy od wypracowania zysku, osiągane przychody są dla nich źródłem skromnego, pozwalającego na przeżycie, wynagrodzenia.

Pomimo tych początkowych trudności, przyszłość spółdzielni rysuje się bardziej obiecująco. W 2002 roku KCG uzyskała certyfikat Sprawiedliwego Handlu, a obecnie spółdzielnia zaopatruje w trzcinę cukrową, na warunkach Sprawiedliwego Handlu, coraz większą liczbę odbiorców w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Exford Dimo, hodowca trzciny cukrowej, pozytywnie wypowiada się o korzyściach uczestnictwa w systemie Sprawiedliwego Handlu:

– Jestem tym zafascynowany, ponieważ zrozumiałem, że celem Sprawiedliwego Handlu jest poprawa warunków życia naszej społeczności. A potrzeb jest ogromnie dużo.

Pełni wiary i chęci do ciężkiej pracy, farmerzy musieli ciężko walczyć o swe dzisiejsze sukcesy. Jest też dla wszystkich jasne, że raz obrany kurs zostanie utrzymany. Dzięki otrzymanej szansie na rozwój, hodowcy będą mogli za sprawą własnej pracy wydostać się z ubóstwa, a ich dzieci pójdą do szkoły i będą mogły liczyć na lepszą przyszłość.

Projekty zrealizowane dzięki wsparciu Sprawiedliwego Handlu

Około 30 proc. produkcji KCG trafia do nabywców zrzeszonych w Sprawiedliwym Handlu. Pochodzą oni m.in. z Belgii, Niemiec, Norwegii i USA, i są wśród nich firmy takie jak Billington’s, Co-op, Equal Exchange, Napier Brown, Nirvana Sugars, Traidcraft i Whitworths z Wielkiej Brytanii.

Cukier pochodzący z KCG można znaleźć w paczkach i torebkach z białym i brązowym cukrem, a także herbatnikach, ciastkach, czekoladzie do picia, cukierkach, a nawet w napojach z przyprawami, np. w winie korzennym.

Hodowcy z KCG uznali, że absolutnym priorytetem jest zapewnienie trzem wioskom czystej, zdrowej wody pitnej, która dotąd pochodziła z zamieszkałej przez krokodyle rzeki Shire. Poza oczywistym niebezpieczeństwem związanym z czerpaniem wody z tego źródła, wiele osób chorowało po jej wypiciu. Dostęp do czystej wody w tym rejonie Afryki ratuje po prostu życie.

Pierwszy otwór wykonano w marcu 2004 r. w wiosce Kapasule. Ponad pięćsetosobowa wioska nie musi już korzystać z rzeki ani pokonywać pieszo 2,5 km do wioski Siseu, aby mieć dostęp do czystej wody. Drugi odwiert wykonano rok później w wiosce Chinangwa. Dodatkowy zysk ze sprzedaży trzciny cukrowej na warunkach Sprawiedliwego Handlu pozwolił niemal wszystkim spółdzielcom na budowę nowych domów. Niewielkie lepianki pokryte nietrwałymi dachami ze strzechy ustąpiły miejsca większym, solidnym domom o ceglanych murach i metalowych dachach.

W 2005 r. Malawi ucierpiało na skutek dotkliwej suszy, przy czym mieszkańcy dolnego biegu rzeki Shire zostali wyjątkowo ciężko doświadczeni. Za sprawą suszy uprawy w tym sezonie nie udały się, więc premia Faitrade została przeznaczona na dwie wypłaty gotówki w odstępie pięciu miesięcy tak, aby każdy hodowca mógł zakupić artykuły żywnościowe.

W kolejnym roku, Klinika Leczenia Motylicy w Kasinthula otrzymała dotację na zakup leków przeciwko tej chorobie po tym, jak władze państwowe kolejny raz nie potrafiły zapewnić odpowiednich medykamentów. Oprócz tego, po uprzednich konsultacjach, członkowie spółdzielni postanowili rozdysponować premię Fairtrade z 2006 r. w następujący sposób:

30 proc. zostało przeznaczone na wypłaty gotówkowe dla hodowców na zakup artykułów pierwszej potrzeby;
30 proc. spożytkowano na na projekty służące lokalnej społeczności (dotacje na dostawy wody i energii elektrycznej dla ośrodków zdrowia, szkół, na sieci dróg itd.);
40 proc. zostało wydano działania mające na celu zapewnienie kontynuacji działalności gospodarczej (coroczna orka i przesadzenie trzciny, wymiana niezbędnego parku maszynowego itd.).

W 2007 r. znacząca część funduszy pochodzących z premii Faitrade została przeznaczona na wsparcie rządowego projektu elektryfikacji, dzięki czemu prąd zostanie doprowadzony do 532 gospodarstw domowych w wioskach zamieszkanych przez członków spółdzielni.

Dzięki decyzji rady ds. premii Fairtrade o otworzeniu niskooprocentowanej linii kredytowej, hodowcom łatwiej będzie uzyskać podłączenie do linii energetycznej. Wprawdzie główna infrastruktura powstaje bez udziału finansowego odbiorców, każde gospodarstwo musi na własną rękę wykonać instalację elektryczną i zamontować gniazda zgodnie z oficjalnymi standardami.

Osobom znającym angielski polecamy poniższy dwuminutowy film wideo na temat Kasinthula Cane Growers.

Źródło: The Fairtrade Foundation, Wielka Brytania

Tłumaczenie: Tomasz Kijak

Dziękujemy Krzysztofowi Kamieniakowi oraz Tomaszowi Kijakowi za udostępnienie tego tłumaczenia!

Dodaj do ulubionych:

Tagi: Drobni rolnicy, Fair Trade, Malawi, Producenci, Trzcina cukrowa, Wiadomości Podobne wpisy (generowane automatycznie):